تأثیر اقدامات ترمیمی پلیس در پیشگیری اجتماعی از جرم با نقش میانجی اعتمادسازی (مورد مطالعه: کلانتری‌های استان قم)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 جانشین استان

2 نیروی انتظامی

چکیده

زمینه و هدف: عدالت ترمیمی پاسخ و واکنشی است به بزه که بر ترمیم و جبران خسارت‌های بزه‌دیده تأکید و تمرکز داشته و بزهکار را نسبت به آسیب و خساراتی که بوجود آورده مسئولیت‌پذیر می­نماید. برای تحقق چنین رویکردی، توجه به متغیر­های تأثیرگذار بر ارتقاء اقدامات ترمیمی پلیس ضروری است. لذا هدف از انجام این پژوهش، شناسایی میزان تأثیر اقدامات ترمیمی پلیس بر پیشگیری اجتماعی از جرم با نقش میانجی اعتمادسازی می­باشد.
 روش‌شناسی: روش تحقیق حاضر از نظر داده­ها کمی و از نظر اهداف کاربردی و از نظر ماهیت، مطالعه­ی همبستگی است. جامعه­ی آماری پژوهش حاضر را مدیران فرماندهی انتظامی استان قم تشکیل می­دهند. حجم نمونه و روش نمونه­گیری بر اساس روش نمونه­گیری طبقه­ای و تصادفی ساده و با استفاده از فرمول کوکران، تعداد 110 نفر تعیین گردید. برای اندازه­گیری شاخص­ها از پرسش­نامه 61 سوالی محقق ساخته بر اساس مبانی نظری استفاده شد. اعتبار ابزار به وسیله­ی آلفای کرونباخ 91/0 محاسبه و برای بررسی روایی کل مؤلفه­های این پرسش­نامه ابتدا از روش صوری و سپس از روش تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. برای آزمون فرضیه­ها از آزمون­های میانگین و مدل معادلات ساختاری در بسته­ی نرم‌افزاری spss  و Lizrel استفاده شده است.
یافته­ها: یافته­های پژوهش بیانگر این است که اقدامات ترمیمی پلیس بر پیشگیری اجتماعی از جرم به طور مستقیم 63/. درصد تأثیر مستقیم و 42/. درصد از طریق اعتمادسازی اثر غیرمستقیم دارد. ضمن این که اعتمادسازی 71/. درصد تأثیر مستقیم بر اثر اقدامات پلیس در پیشگیری اجتماعی از جرم  دارد. همچنین اقدامات ترمیمی پلیس75/. درصد تغییرات اعتمادسازی را می­تواند پیش­بینی نماید.
  نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش نشان داد، میزان تأثیر مستقیم و غیرمستقیم اقدامات ترمیمی پلیس بر پیشگیری اجتماعی از جرم، مبین این مطلب است که برای ارتقاء اقدامات پلیسی ناظر بر پیشگیری اجتماعی از جرم، نه تنها مؤلفه­ها و شاخص­های اقدامات ترمیمی پلیس را باید تقویت نمود، بلکه تقویت متغیرهایی مانند اعتمادسازی که در این مطالعه به عنوان متغیر میانجی وارد گردید، مورد توجه، بازنگری و تقویت قرار گیرند.

کلیدواژه‌ها